Kort getest: Kawasaki Ninja 7 Hybrid

Kawasaki Ninja 7 Hybrid

De wereld verandert, en de motoren veranderen langzaam maar zeker mee. Kawasaki zet flink in op alternatieve manieren van voortstuwing, getuige ook de presentatie van de eerste hybride motorfiets: de Ninja 7 Hybrid.

De Ninja 7 Hybrid is in alle opzichten een volwassen motorfiets, die in ieder geval uitstraalt dat hij ook buiten de stadspoorten prima z’n mannetje kan staan. Het is dan ook niet voor niets een zogenaamde Full Hybrid, waarbij je dus volledig elektrisch kunt rijden, volledig gebruik kunt maken van de verbrandingsmotor, of de elektromotor kunt gebruiken ter ondersteuning. En nee, geen stekker (aka plug-in), de elektromotor werkt namelijk op regeneratie.

Als het nu al begint te duizelen, geen nood, je bent niet de enige. Ook ondergetekende – opgegroeid met een vingerhoedje Castrol R40 in de papfles – moet altijd even de knop omzetten zodra termen als HEV, kW en e-boost de kop opsteken. Over knoppen gesproken, de Ninja 7 Hybrid heeft er genoeg, en dan vooral op de linker stuurhelft.

Kawasaki Ninja 7 Hybrid

Dat heeft met de opbouw van de machine te maken; het trellis frame huisvest niet alleen een fonkelnieuwe 451cc paralleltwin, vlak achter de cilinderbank bevindt zich ook nog de tractiemotor en onder het zadel vind je het accupakket dat het e-gedeelte van het benodigde sap moet voorzien.

Kawasaki heeft drie rijmodi verzonnen; EV (volledig elektrisch), Eco-Hybrid (deels tractiemotor, deels verbrandingsmotor) en Sport-Hybrid (verbrandingsmotor met e-boostfunctie als extra). Om die rijmodi te activeren moet je flink in de weer op de linker stuurhelft. Geloof me, dat kost tijd, al was het maar omdat de Ninja 7 Hybrid ook is uitgerust met een geautomatiseerde versnellingsbak, waarbij je als rijder – afhankelijk van de gekozen stand – ook nog met een paar zogenaamde flippers op het stuur in de weer moet.

Kawasaki Ninja 7 Hybrid

Oké, laten we bij het begin beginnen. We zijn voor deze gelegenheid immers neergestreken in hartje Barcelona en dan is de volledig elektrische EV-modus uiteraard het gewenste startpunt. Na nog wat onwennig gedoe met de knoppen zoeft de Hybrid dan eindelijk fluisterstil van z’n plek. Een kind doet de elektrische was, want een koppeling en schakelpook schitteren door afwezigheid.

De tractiemotor (of elektromotor) is niet bijster krachtig met z’n 9 kW (12 pk), maar biedt voldoende gang om lekker mee te komen met het doorgaans vlotte Zuid-Europese stadsverkeer. De bak opereert in deze stand volledig automatisch en beperkt zich tot de eerste vier versnellingen. Daarmee tuf je maximaal een kilometer of zestig per uur.

Kawasaki Ninja 7 Hybrid

Op zich prima, alleen wel jammer dat de enkelvoudige koppeling vooral de overgang van 1 naar 2 matig verteert. Kawasaki heeft ervoor gekozen geen bakaanpassingen te doen, waardoor de gerobotiseerde bak langs ‘neutraal’ moet, en dat merk je. Een DCT-achtige constructie à la Honda was een optie geweest, maar dat vreet ruimte en stuwt naast de kosten ook het gewicht nog eens extra op. En echt vederlicht is de Ninja 7 sowieso al niet met 227 kilo rijklaar.

Los van de rommelige schakelgangen suist de Ninja verder genoeglijk door de binnenstad, we zijn het er unaniem over eens dat deze stille kruistocht een aangename uitwerking heeft op onze gemoedsrust en die van de omstanders. Met het compacte 1,4 kWh accupakket zing je het in EV-modus pakweg twaalf kilometer uit. Dat is niet heel veel, maar in een binnenstad kom je toch echt wel een heel eind, zo leert de praktijk. Bovendien laadt het spul snel op; schakel je de verbrandingsmotor bij dan is het Lithium-ion pakket in een kwartiertje weer vol.

Kawasaki Ninja 7 Hybrid

Eens de stad uit schakelen we over naar Eco-Hybrid. Dit is eigenlijk de stand waar het hele hybride concept het meest tot z’n recht zou moeten komen. Hier werken verbrandingsmotor en tractiemotor immers het intensiefst samen. Om over te schakelen van de ene rijmodus naar de andere moet je de HEV/EV-knop twee seconden ingedrukt houden en het gas volledig sluiten.

Die twee seconden zonder ‘gas’ blijken in de praktijk echter een eeuwigheid te duren, even vlot overschakelen vraagt om goed anticiperen in druk verkeer. Wil je van of naar de elektromotor (EV) dan komt daar als extra handicap bij dat je niet sneller mag rijden dan 20 km/u.

Kawasaki Ninja 7 Hybrid

Wat Eco-Hybrid aantrekkelijk maakt, vooral met het oog op de verbruikscijfers, is dat de elektromotor tot 20 km/u het werk doet en daarna de verbrandingsmotor het stokje overneemt. Extra bijkomstigheid in Eco is dat je wat betreft het schakelen nu kunt kiezen uit manueel of volledig automatisch. Uiteraard beschik je nu over alle zes de versnellingen en kun je het vanaf hier of aan de ECU overlaten of zelf het initiatief nemen met de flippers bij duim (-) en wijsvinger (+).

Nu we echt het achterland induiken en ons hybride heil zoeken op de prachtige slingers in de uitlopers van de Pyreneeën, kan de knop om. Vrij letterlijk, naar Sport-Hybrid in dit geval. Eigenlijk is de tractiemotor nu volledig losgekoppeld van de paralleltwin, tenzij je de e-boostknop indrukt óf volgas geeft. In dat laatste geval duwt de elektromotor nog 2 kW richting de krukas.

Kawasaki Ninja 7 Hybrid

De e-boost kan je inzetten met een (daar gaan we weer) druk op de knop, deze keer met de rechterduim, en staat vervolgens 5 seconden tot je beschikking. Dat levert bij het stoplicht of het uitkomen van een bocht wel – kortstondig – het nodige spektakel op. De toch vrij brave 451cc twin met 59 pk ontpopt zich na het beroeren van de e-boostknop plots tot een sprintkanon van formaat. Schakelen kan je in Sport trouwens alleen met de flippers.

Ondanks het rijklare gewicht van de Ninja 7 wil en blijft de Kawa best mooi op z’n lijn, vlotter dan je op basis van de 1.535 mm lange wielbasis zou verwachten. Dat ‘beter dan gedacht’-gevoel gaat ook op voor de remmen; een GP ga je niet winnen met de axiaal gemonteerde tweezuigerklauwen, maar voor dagelijks, semi-sportief gebruik voldoet het eigenlijk prima.

Kawasaki Ninja 7 Hybrid

Conclusie Terug in Barcelona laveer ik de Ninja 7 Hybrid in de vernuftige ‘Walk Mode’ weer richting de plek waar het hybride avontuur eerder op de dag begon. Om te beginnen is het razend knap dat ze er bij Kawasaki in geslaagd zijn om al die verschillende elementen samen te laten vloeien binnen de beperkte bewegingsruimte van een tweewieler. Het idee dat je op één en dezelfde motor in fluistermode door een stad kunt zoeven, een verbruik van nog geen vier liter kunt noteren én na het beroeren van de e-boost een doorsnee sportmotor vijf seconden lang een minderwaardigheidscomplex kunt bezorgen, is natuurlijk bijzonder.

Toch voel je tegelijkertijd ook dat dit pas de eerste stappen zijn richting een al dan niet ‘ideale’ hybride motorwereld. De bedieningsstructuur van de vele rij-opties voelt nog te complex en de samenwerking tussen tractiemotor en paralleltwin is wat beperkt. Boven de 2.000 tpm rij je, los van de e-boostfunctie in Sport-Hybrid, eigenlijk rond op een ‘gewone’ motor. En toch; voor (rand)stedelingen die willen blijven motorrijden maar binnen het groeiende web van milieuzones het onheil al zien naderen, is deze Ninja 7 Hybrid ook nu al een interessante optie.

Lees het volledige testverslag in Motorrijder november 2023

Plus- en minpunten
+ Eerste productie-hybride
+ Op kousenvoeten door de binnenstad
+ E-boostknop verslavend
– Complexiteit rijmodi
– Geen belastingvoordeel
– Stroeve automatische bak

Kawasaki Ninja 7 Hybrid

Motor:451cc, 4 kl./cil., vloeistofgekoelde paralleltwin
Elektromotor: vloeistofgekoelde permanent magneet
Boring x slag: 70 x 58,6 mm
Compressieverhouding: 11.7:1
Max. vermogen: 59 pk @ 10.500 tpm / 69 pk @ 10.500 tpm met e-boost
Max. koppel: 43,6 Nm @ 7.500 tpm / 60,4 Nm @ 2.800 tpm met e-boost
Brandstofvoorziening: injectie, 2 x 36mm
Transmissie: gerobotiseerde zesbak, in EV 4 versnellingen
Gewicht: 227 kg (rijklaar)
Zithoogte: 795 mm
Tankinhoud: 14 l
Prijs: n.n.b.

Tekst Randy van der Wal • Fotografie Ula Serra, Felix Romero

Deel

Gerelateerde artikels

QJMOTOR SRK 800 RR

Kort getest: QJMOTOR SRK 800 RR

Hoewel QJMOTOR al sinds 1985 actief is op de thuismarkt, probeert het Chinese merk pas nu voet aan de grond te krijgen op Europese bodem.

Segway E300SE

Kort getest: Segway E300SE

Grote elektrische motoren zijn er al en ook bij de kleine stadsbrommertjes kom je al een aantal elektrische alternatieven tegen, maar de tussenklasse is nog

Kawasaki Ninja 500 SE

Kort getest: Kawasaki Ninja 500 SE

Ook Kawasaki’s lichte Ninja ontkomt niet aan de vooruitgang: 250cc werd 300 werd 400 werd 500. Maakt deze verschuiving naar de middenklasse de mini-Ninja nog