Stevige hoogteverschillen, groen beboste heuvels zo ver het oog reikt, heerlijke bochten en het beste asfalt van West-Europa: Luxemburg is voor motorrijders pure luxe. En het leukste van al? Als je deze route van Diekirch naar Rochehaut eraan vast breit wordt het een geweldige tweedaagse!
“Gaat dat wel warm genoeg zijn voor vandaag?”, vraagt fotograaf Peter me als ik aan de oevers van de Maas in startplaats Hoei het waterdichte jasje van mijn Macna Corvit motorvest rits en resoluut voor de doorwaaijas ga. Ik knik bevestigend, heb het grootste vertrouwen in de weergoden en reken op een warme rit tot Luxemburg.
Tot Comblain-la-Tour zijn het eerst nog de gigantische akkers die de sfeer bepalen en om de rust van het landschap maximaal te kunnen savoureren, kiest de route meermaals voor smalle betonwegen die het koren doorklieven. In Comblain-au-Pont kabbelt de Amblève de Ourthe in, op weg naar Aywaille houden we er een tempo op na dat niet meteen als ‘kabbelend’ omschreven kan worden. De koffie op het terras van Brasserie Elfique smaakt, de cafeïne zet ons weer op scherp voor de kronkelende klim naar Stoqueu.
We zitten ondertussen in de Ardennen zoals we die allemaal kennen van onze schoolreizen: met klaterende riviertjes en dichte bossen. In de klim richting Rahier zitten een paar haarspeldbochten die wel uit Oostenrijk of Zwitserland geïmporteerd lijken, op het plateau tussen Rahier en Neufmoulin is een landbouwer het hooi op zijn veld bij mekaar aan het harken terwijl een buizerd boven hem cirkelt. Als er nu een konijn het risico neemt om zijn schuilplaats in het hooi te verlaten, is die langoor gegarandeerd het haasje.
Vanaf het plateau dalen we af naar de vallei van La Lienne waar de dorpsnaam. Het ommetje richting Achouffe zit niet alleen in de route om je langs de befaamde brouwerij met haar nog veel bekendere logo te leiden, de bochtjes volgen mekaar er ook in een razend tempo op zodat motorrijden hier veel wegheeft van de Plopdans draaien. Het asfalt van de weg naar Houffalize had iets beter gekund zodat je slingerend op de oevers van de Ourthe maar beter wat marge inbouwt.
Vanaf Houffalize gaat het richting Vissoule en Tavigny over wegen van een superieure kwaliteit, al is dat nog klein bier in vergelijking met de bestrating die je vanaf tien kilometer verder op Luxemburgs grondgebied voor je wielen gesmeten krijgt. Wiltz is een prima plek om nog even de beentjes te strekken of de innerlijke mens te versterken voor je de laatste vijftig kilometer van de route aanvat, want de finale is er eentje die kan tellen.
Vanuit de vallei van de Wiltz slingeren we eerst omhoog richting Merkholtz om luttele kilometers verder alweer steil af te dalen naar Kautenbach. Richting Consthum rij je alweer op een plateau dat een machtig uitzicht biedt over het mooie Luxemburg, vanaf Göbelsmühle is de Sûre onze wispelturige gids richting Erpeldange waar wij vanavond onder zeil gaan. Vanaf Erpeldange is het nog maar vijf kilometer tot finishplaats Diekirch, al zijn het wel van de mooiste kilometers uit de route. Met de gloed van de ondergaande zon op onze bol krijgt de kronkelende afdaling iets magisch.
PRAKTISCH De route van Hoei naar Diekirch is 224 kilometer lang en bevat geen onverhard, wel een mix van doorgaande wegen waarop je lekker vaart maakt met wat smallere betonwegen die iets technischer zijn en waarop de snelheid dus lager ligt. Hoei ligt tussen Namen en Luik waardoor aanrijroutes over Brussel en Namen (voor de Oost- en West-Vlamingen) en Luik (voor de Antwerpenaars en Limburgers) tot de mogelijkheden behoren. Wil je vanuit Diekirch terug naar Vlaanderen, dan is een route over Ettelbrück en Esch-sur-Sûre over secundaire wegen richting Bastogne de leukste optie. Vanuit Bastogne rij je dan over de N4 naar de E411 in Namen. Veel leuker is het echter om in Diekirch of omgeving te overnachten en de volgende dag de toerroute naar Rochehaut te rijden.
Brasserie Elfique Raborive is een gehucht van Aywaille waar Elfique gebrouwen wordt, een palet aan bieren dat zijn naam ontleent aan de elfjes die vaak in verhalen en sprookjes uit de Amblève-vallei voorkomen. Het gamma bestaat uit zes bieren, van een soepele pils tot een krachtige blonde tripel. Een brouwerijbezoek reserveer je online, op het schitterende terras van de bijhorende taverne kan je altijd terecht.
Lupulus Opgericht onder de naam ‘Les 3 Fourquets’ leverde de brouwerij van de familie Gobron aanvankelijk enkel bier aan de nabijgelegen taverne in Courtil, een deelgemeente van Gouvy. Intussen is Lupulus uitgegroeid tot een referentie in Wallonië. Bezoek je de brouwerij (na afspraak), dan kan je gerust een Lupulus Placebo degusteren want dat is een alcoholvrij bier.
La Chouffe Pierre Gobron en schoonbroer Chris Bauweraerts begonnen in 1982 in L’Achouffe met bierbrouwen en kozen voor La Chouffe een grappige kabouter als logo. In 2006 verkocht Gobron La Chouffe aan de brouwerij Duvel-Moortgat. Het aanbod bestaat momenteel uit tien bieren. Bij de brouwerij is een shop waar je allerhande leuke gadgets kunt kopen waarin de kabouter steevast een sleutelrol speelt, een bezoek aan de brouwerij reserveer je online. Ook La Chouffe is in een alcoholarme variant (0,4%) beschikbaar.
Musée National d’Art Brassicale Het Musée National d’Art Brassicale (het nationaal museum van de brouwkunst) is samen met een museum over de Slag om de Ardennen van 1944-1945, een microbrouwerij en het café ‘Jhang Primus’ ondergebracht in het kasteel van Wiltz dat in 1631 werd gebouwd. Die locatie is niet toevallig gekozen. In het natuurpark van de Haute-Sûre vind je de velden waarop spelt groeit, basisingrediënt voor het Dinkel speltbier. Het museum is in de zomer dagelijks open, van september tot eind juni geldt zondag als sluitingsdag.
Diekirch – Brasserie de Luxembourg De geschiedenis van de Brasserie de Luxembourg is minder helder dan de bieren die er gebrouwen worden. Enerzijds was er de Brouwerij Mousel die al in 1825 werd opgericht, anderzijds heb je de Brasserie de Diekirch die in 1871 werd gesticht. Via overnames en fusies ontstond de Brasseries Réunies de Luxembourg die in 2002 door Interbrew, de voorloper van AB InBev, werd overgenomen. De route eindigt bij de nagelnieuwe brouwerij van AB InBev.
Tekst en route Bart De Schampheleire • Fotografie Peter Naessens
Kon je maar niet genoeg krijgen van Luxemburg met deze route van Hoei naar Diekirch? In de 183 kronkelende kilometers
Wat krijg je als een bende fomolijders op een motor richting de Alpen zet met acht dagen ter beschikking? Juist,
‘Met de trein naar Oostende’ van Spring is een tenenkrullend nummer, maar iedereen kan het deuntje wel meejoelen en op
