In 1985 inviteerde bandenfabrikant Continental de internationale motorpers naar Estoril voor de voorstelling van de TKC80. Wisten de Conti-boys en -girls toen veel dat het adventure segment in de volgende veertig jaar uit zijn voegen zou barsten en dat de TKC80 vier decennia later de referentie zou zijn. Voor de opvolger van die iconische TKC80 nodigde Continental ons weer in Portugal uit, deze keer in het allroad-paradijs dat de Algarve is.
“Net als zijn voorganger moest de TKC80² een fifty/fifty band zijn, een adventure band met een agressief design waarmee je zowel op de weg als op het onverhard uit de voeten kunt”, verduidelijkt Emily Altenhofen die bij Continental de R&D-afdeling leidt. Er werd veel aandacht besteed aan het patroon, al ziet dat er wel nog altijd uit als dat van een … blokkenband. “De middenblokken werden een pak groter en ze staan nu ook anders gepositioneerd. Daardoor ontstaat een 17% grotere footprint. De geschrankte schoudernoppen geven meer stabiliteit in zand en op mulle ondergrond terwijl ze ook de feedback van de band op de weg ten goede komen”, vult productmanager Raphael Michels aan.
Continental blijft opvallend op de vlakte over de compound van de TKC80². Altenhofen: “Een fifty/fifty band stelt sowieso onredelijke eisen aan een compound. Duurzaamheid, grip in natte omstandigheden, offroad tractie, stabiliteit: eigenlijk wil je alles en veel van die eisen zijn niet verenigbaar. Een wegband moet soepel zijn, offroad heb je net een stuggere compound nodig om bestand te zijn tegen de zware omstandigheden. Omdat we een patroon met meer en grotere blokken uitwerkten, opende dat de deur om de compound aan te passen. Finaal ontwikkelden we een compleet nieuwe 50/50 compound.”
Waarmee Altenhofen dus niet te veel in haar chemische kookpotten laat kijken. Tussen het karkas van de band en de compound zit een nieuwe brekerlaag die sterker is en meer comfort biedt. Het karkas werd versterkt in de zoektocht naar meer stabiliteit, de rubberdikte tussen de groeven werd vergroot om het risico op lekke banden te verkleinen. De contour van de band werd niet aangepast, de compound en het profiel werken op een zodanige manier samen dat de band gelijkmatiger verslijt dan zijn voorganger en daarbij meer voorspelbare grip blijft bieden.
De levensduur van de band bleef volgens de ontwikkelaars gelijk. “Een langere levensduur was geen prioriteit omdat de vorige TKC80 op dat vlak al heel goed scoorde”, aldus Altenhofen en Michels in koor. Het blokkenpatroon is asymmetrisch opgebouwd om de grip te verbeteren en de rolgeluiden te beperken.
“In totaal rijden we vandaag 250 kilometer waarvan ruim honderd kilometer offroad”, klinkt het veelbelovend. Ik vertrek op een Ducati Multistrada V2S van de vorige generatie en verbaas mij op de weg over het intuïtieve insturen van de motor op de Continental 50/50 banden. Mijn referentie is de Heidenau K60 Scout die ik om de velgen van mijn persoonlijke BMW R 1200 GS Adventure heb liggen, volgens Heidenau ook een 50/50 band maar in werkelijkheid toch een bandenset die meer voorkeur voor het onverhard heeft. Terwijl de Heidenau het gevoel geeft om van nop naar nop te rollen op de weg – met alle rolgeluiden en trillingen van dien – is de Continental TKC80² een pak stiller en geeft ie minder trillingen.
Na de koffiestop blijf ik op de Multistrada V2S zitten en die keuze zal ik me al snel beklagen. Hoe fijn de Duc op de weg ook rijdt, offroad is echt z’n ding niet met z’n 19” en 17” gietwielen en eerder stugge vering. En toch ben ik op een bepaalde manier blij met de Ducati want precies omdat de motor misschien wel het minst van alle testmotoren geschikt is voor dit parcours, kan ik mij honderd procent focussen op wat de banden doen. En dat is heel wat.
Op het gravel heb ik grip in overvloed en communiceert de band ook netjes wat hij aan het doen is, van hetzelfde laken een pak in mul zand. Alleen als we een reeks grote plassen door moeten en de ondergrond blijkbaar uit onzichtbare moddersporen bestaat, voel je de band een beetje zoeken. Wat op zich niet meer dan logisch is voor een 50/50 band die de hogere schoudernoppen van een pure cross- of enduroband moet missen.
De laatste twintig offroad kilometers van de ochtendlus rij ik met de BMW F 900 GS, een rankere en lichtere motor met betere vering en een 21” voorwiel die op onverhard een categorie hoger speelt dan de Ducati. Op de weg stuurt de F 900 GS met de Continentals voorbeeldig en wel in die mate dat ik mij begin af te vragen of de Duitsers met de TKC80² dan echt de ultieme fifty/fifty band gebouwd hebben die op geen foutje te betrappen valt…
Tot de overstap naar de BMW R 1300 GS Adventure eindelijk de limieten van de TKC80² aan het licht brengt. Ga je met deze 270 pk zware loebas met 145 pk en 145 Nm achter de pols aan het raggen op de verharde weg, dan voel je dat de banden op hun tandvlees zitten. Een laatste overstap naar een Honda CRF1100L Africa Twin brengt de rust terug. De laatste, technische offroad kilometers zijn aan het stuur van de Africa Twin met zijn DCT-semiautomaat een openbaring, de Honda rolt overal overheen en vindt overal tractie zonder dat ik in een koppeling moet pitsen.
Hoewel de fabrikant het zelf anders wil laten uitschijnen, is de TKC80² geen revolutie maar een bijzonder geslaagde evolutie. Zowel op de weg als op het onverhard presteert de band uitmuntend zodat een pak allroad rijders er een fijne compagnon aan zullen hebben. Feit is dat de TKC80² pas in de problemen komt als je met de hele zware en krachtige allroads op de weg als een halve zool gaat rijden. Of je de meerprijs van de TKC80² (hoeveel dat precies zal zijn, moet bij je bandenboer blijken) wil betalen, zal je zelf moeten uitmaken.
Tekst Bart De Schampheleire • Fotografie Andreas Berthel
Metzeler zet met de Sportec 01 en Sportec 01 RS twee zeer sportieve banden neer, die dan wel voornamelijk voor
Deze zomer lanceert Cardo de Beyond GTS, zijn eerste helm met geïntegreerde Active Noise Cancellation (ANC). Om uit te leggen
Continental bedankt de ContisportAttack4 voor bewezen diensten en gaat verder met de vijfde generatie van de band. Die is van
